Elveda
Elveda laşan yüreğimde hoşçakalları yaşıyorum şimdi
oysa sensizliğin bile bir kokusu varmış; şimdi daha iyi anlıyorum
içimde bir nefes gibisin,
görüyorum...
şimdi çok uzaklarda ağlamıyorsun benim gibi,
biliyorum...
ama hala ağlatıyorsun,
biliyor musun?...
bembeyazdı sana duyduğum sevgi
aşkım pembeydi hiç göremediğim bulutlarda
yalnızlığım simsiyahtı uykuyu unuttuğum gecelerde
ve imkansızdın özlemek gibi...
"kal" demek en zoruydu giderken sen
ve biten bir aşka gözyaşı dökmek
ve "dur" demek
"seviyorum" diye haykırmak
hiç işe yaramayacağını bilmek
susmak
geri dönmek
kalan yalnızlığı yaşamak ve gülümsemek...